Getrouwd met de liefste!

Getrouwd met de mooiste en de liefste!

Wat een bijzondere mooie dag hadden wij 8 november!

Zolang leef je toe naar dat moment, je trouwdag. Zolang er mee bezig en dan is het voorbij. Het ligt achter ons. Een geweldig mooie dag!

Wat hebben we samen van A tot Z kunnen genieten!

’s Maandags in Bodegraven voor de wet getrouwd. Zij, van de burgerlijke stand zei dat onze feestweek begon! En zo was het ook! De feestweek begon!

Maandag getrouwd op onze klompen! Van iets formeels wat nu eenmaal hoort, maakte ze toch iets speciaals! We trouwden express op maandag, gratis voor de wet. We wilden op onze bruiloft op en top genieten en niet een al te vol programma hebben. Dus wat op een ander moment kon, deden we dan ook. En voor ons was de kerkdienst, het trouwen voor God het meest belangrijke moment!

Dus maandag de wet, dan ben je officieel getrouwd, maar daar veranderde eigenlijk nog niets. Ja we gingen hardop uitspreken naar elkaar dat we elkaars man en vrouw zijn. maar meer ook niet.

Na het gebeuren, koffie en taart op de boerderij gezellig met elkaar. En toen daar aan de slag. De voorbereidingen voor onze bruiloft waren van start!

Dinsdags een dagje thuis. Nou ja, eerst bij m’n ouders spullen inladen, toen boodschappen, daarna thuis alles uitzoeken, klaarzetten etc. Ik deed immers alle styling en decoratie zelf en ik wilde nogal het e.e.a.

Woensdag inladen en richting schiphol, Henk z’n zus ophalen, die samen met een oom, de bloemstukken zou verzorgen. Gelijk door naar de veiling om daar bloemen te halen. Wat een feest was dat!

Met z’n allen eten op de boerderij en weer aan de slag. Nu met de bloemen.

Zelf vulde ik 50 vaasjes met bloemen. Alle andere bloemstukken werden door de zus en oom van Henk verzorgd. Later op de middag richting de kerk om daar te versieren.

De avonden wilde ik thuis zijn. even rust. Maar ook tijd om weer spullen uit te zoeken en klaar te zetten.

Donderdag. De laatste dag voor de bruiloft breekt aan. Als in een waas gaan de dagen vliegensvlug en tergend langzaam voorbij. Veel te vlug want je zou zoveel meer tijd willen voor het decoreren, maar tergend langzaam, want was het maar vrijdag……..

We laden de auto en de bus in. Vol met decoratie spullen. Manlief vraagt zich nog even af of het niet teveel van het goede is? Maar ik weet zeker; ik wil er mijn/ons plekje van maken. En dan wil ik helemaal los kunnen gaan met styling en decoratie! We trouwen maar een keer en ik wil groots uitpakken!

In de Milandhof laden we uit. Wat een berg spullen, waar moet ik beginnen. Even zie ik door de bomen het bos niet meer. Maar dan is daar toch het begin. Een vriendin die helpt. En onze ceremoniemeester pompt alvast een hele berg ballonnen op. Uiteraard is alles in herfststijl en kleur!

Genieten!

De tijd gaat veel te snel. Na de Milandhof wil ik op de boerderij waar we onze daggasten ontvangen ook nog de boel inrichten en stylen!

En ik wil op tijd bij m’n ouders zijn, waar ik mee eet, zodat we nog een relatief rustige avond kunnen hebben en op tijd naar bed kunnen!

De Milandhof, waar we ons feest gaven, is een plaatje geworden! Echt zoals ik wilde!

Een entree met pompoenen en heideplanten. Overal kwamen dezelfde bloemen terug. Kado tafel geheel in stijl. Een niet gebruikt podium compleet gedecoreerd, een taartentafel! Een fotohoek met stro en hooi! Bloemstukken. Het was zo mooi!

En dan wordt het vrijdag! Natuurlijk was ik veel te vroeg wakker omdat ik zo’n zin had in deze dag! Thuis geslapen, want dat slaapt het beste en ik ben immers al 16 jaar het huis uit, dus bij m’n ouders slapen vond ik nergens op slaan. Maar wel vond ik het mooi dat Henk me bij m’n ouders zou ophalen en we daar de dag zouden beginnen. Dus ontbijten met m’n ouders. De kapster stond om 7 uur op de stoep. En wat een geluk, ik voelde me zo relaxed. Ik had me voorgenomen dat ik van begin tot eind wilde genieten. Ik wist dat ik alles tot in de puntjes geregeld had en wat ik op de dag zelf niet meer zelf kon regelen heb ik uit handen gegeven aan mensen waarvan ik wist dat zij het echt goed zouden gaan doen! Dus liet ik los en begon het grote genieten!

Dus in de kappersstoel met de benen omhoog, zag ik mezelf steeds mooier worden. Ze was mooi op tijd klaar.

De jurk in, en terwijl ik me sta om te kleden zie ik ‘vriendlief’ in trekker al bij de buren staan. Die was ook mooi op tijd!

Dan dat moment, buiten achter de stal op een mooi versierd straatje….. dat moment dat je elkaar mag zien! Hij in een mooi jasje, ik in m’n jurk!

En dan is het ineens allemaal begonnen!

Even de ontmoeting, en gelijk door met de foto’s. Echt zo fijn als je van te voren alles bedenkt en regelt. Dan is de dag zelf zo relaxed.

Foto’s bij het huis en in de tuin van m’n ouders.

De trekker in, even kijken hoe dat gaat met zo’n witte jurk, maar dat is gewoon instappen en vervolgens al die witte stof erin proppen. Je begrijpt er is ruim een dag lang door 3 man sterk gesopt op die trekker! (De boer durfde vast niet in te stappen met z’n laarzen na de bruiloft……)

Maar daar zaten bruid en bruidegom, van Waddinxveen naar de Meije. Een stop in Reeuwijk voor ons huisje!

Foto’s maken op de boerderij. Even zoeken hoe en waar te beginnen, maar ook daar weer lieve hulp. Geweldig mooie foto’s gemaakt. En onderweg weer naar de Kaai bij een b(r)oer ietsje verderop. In het land en tussen de bomen nog meer foto’s. En wat was de natuur mooi met al z’n gekleurde bladeren!

Ondertussen verzamelde onze lieve daggasten op de boerderij en konden wij onthaald worden!

We maakten gelijk de groepsfoto’s voor en met de trekker met de pers van manlief!

Zo, dat officiële gebeuren zat er op!

Even ontspannen, jurk weer een beetje oppoetsen, op de boerderij en in het weiland vang je nu eenmaal wat modder op….. al viel het me ontzettend mee!

Een zeer goed verzorgde en heerlijke lunch van Anne en haar cateringbedrijf ‘Boka Dushi’. (inderdaad een bekende van Curaçao)

Door naar de kerk. Ons moment, ons echte moment van trouwen en elkaar trouw beloven. We vonden dat belangrijker dan voor de wet.

We werden onthaald door ontzettend veel mensen en de kerk bleek gewoon helemaal vol te zitten. Wat ontzettend lief en overweldigend al die lieve mensen.

Voorop gegaan door bloemenmeisjes brengt m’n vader me naar voren en geeft me weg aan Henk. Wat een mooi moment!

En dan de hele dienst, zo’n mooie dienst! Door ons zelf en samen met de pastor bedacht. Het koor dat zong, alle neefjes en nichtjes die een taak hadden, onze moeders die wat lazen. Ik mocht meefluiten met het koor en las een zelfgeschreven stuk voor. (deel ik vast nog wel!)

En dan het moment dat je ‘Ja ik wil’ zegt tegen elkaar. De zegen krijgt en dan dus man en vrouw bent! Wat een mooi moment!

Wat een mooie dienst!

Buiten opgewacht door al die lieve mensen met ballonnen en bellenblaas. Wat een feest!

Toen even een heel klein momentje van tot onszelf komen. Ik vind mensen leuk, ontzettend lief en kan niet zonder. Maar als ik m’n momenten zonder mensen niet heb, dan trek ik het niet. Dus even de trekker achter de stal gezet en even niets.

Dat was goed en fijn! Zo konden we door naar De Milandhof voor onze receptiegasten!

Natuurlijk sneden we eerst de taart aan, die had ik immers zelf gemaakt!  Tijd om die op te eten hadden we niet. Want direct al stonden al die lieve mensen voor ons in de rij om te feliciteren.

Wat een genietmoment. Zoveel lieve mensen die je alle goeds toewensen!

Dan nog even de zaal in en kletsen met wat mensen. En dan is het allemaal alweer voorbij die receptie.

Opnieuw had ik heel even dat moment alleen en zonder mensen nodig. Gelukkig hadden we dat van te voren geregeld en dus was dit direct ook mogelijk! Heel fijn!

Zo konden we opnieuw ook weer volop genieten van het samen eten met onze lieve daggasten!

Natuurlijk teveel keuzes en te lekker eten, die jurk eerst eens op standje minder strak gezet, laarzen uit. Toen kon er wat eten in. Amper tijd om te eten op zo’n dag, maar dat geeft totaal niet!

De tijd vliegt, dus was het zo al tijd voor het laatste onderdeel van de grote dag!

Het feest!

Dit onderdeel had ik heel veel zin in, maar zag ik ook tegenop! Ik ben meestal niet zo van de feestjes. Zoveel mensen, harde muziek, levert simpelweg teveel prikkels op. Maar we wilden wel een echt feest geven……. Ik vond het dus enorm spannend hoe ik dit ging doen…… Meestal houd ik feestje niet zo goed vol en ga zelfs eerder naar huis. Maar das op je eigen feestje niet zo leuk!

Maar op zo’n dag rol je van het een in het ander, dus voor ik erover na kon denken stond men alweer voor ons in de rij! Tussendoor kwam nog een oplettende ceremoniemeester vertellen dat we toch iets minder moesten kletsen, de rij werd te lang……. Oeps.

Geen idee van tijd, maar het moment kwam dat alle gasten er waren! En toen…….

We hadden iedereen wijs gemaakt dat we de avond absoluut niet gingen openen met een dans, want dansen kunnen we gewoonweg niet.

Maar dankzij een lieve vriendin was er toch zeker wel een openingsdans. Maar wat manlief en verder ook niemand wist, was dat ik nog een verrassing in petto had! Na de toost ging de muziek aan en werd het stil. Toen zette ik in met een zelfgeschreven lied op de muziek van ‘You say’ van Lauren Daigle.  Dat was dus werkelijk voor iedereen een verrassing. Net voor het moment kreeg ik enorm de zenuwen. Dus gezegd dat er maar gauw ingezet moest worden, voor ik me zou bedenken.

Daarna onze dans en daar was de avond en de dansvloer geopend.

En wat schetst mijn en ieders verbazing ik sta zo ongeveer die hele avond op de dansvloer…….. en een lol dat we hadden!

Natuurlijk was ik moe, maar ik genoot met volle teugen!

En dan komt er toch echt een keer een einde aan je eigen feest! Dat is dan altijd wel weer jammer! Maar ook goed! Zeer moe, maar zeer dankbaar naar huis!

Wat een geweldig feest! Wat een geweldige bruiloft!

Met recht de mooiste dag van ons leven!

Getrouwd met de liefste!